Het is een veelvoorkomend scenario voor veel mantelzorgers in Zwolle: u ziet dat het thuis niet meer vanzelf gaat. De koelkast is wat leger, de administratie stapelt zich op of uw naaste wordt eenzamer. Toch stuit elke suggestie voor hulp op een resoluut: "Ik red me zelf wel, ik heb geen vreemden in huis nodig."

Bij Maatje Dichtbij horen we dit vaak. Het accepteren van hulp voelt voor veel ouderen als het inleveren van hun laatste stukje autonomie. Hoe voert u dit gesprek zonder in een strijd te belanden? 

Hier zijn 5 inzichten:

Het woord 'zorg' of 'hulp' kan confronterend zijn. Probeer het eens anders te noemen. Praat over een 'maatje', iemand die 'gezelligheid brengt' of iemand die 'ondersteunt bij de wandeling'. De insteek van Maatje Dichtbij is sociaal en actief, wat vaak veel minder bedreigend voelt dan medische zorg.

Soms accepteren ouders geen hulp voor zichzelf, maar wel voor hún kind. Zeg bijvoorbeeld: "Ik maak me zorgen en dat geeft me veel onrust. Het zou mij enorm helpen als er iemand is die af en toe even met je mee gaat naar de supermarkt."

Vraag niet direct om drie middagen per week. Stel voor om één keer vrijblijvend kennis te maken met een maatje in Zwolle. Een kopje koffie drinken kan altijd, zonder dat er meteen een heel zorgplan aan vastzit.

Begin het gesprek niet tijdens een stressvol moment (zoals een doktersbezoek). Kies een rustig moment op een vertrouwde plek. Neem de tijd en forceer niets.

Focus op wat er wél nog kan. Wandelen in het Engelse Werk of even de stad in voor een nieuwe bril: met een maatje worden deze uitstapjes weer veilig en plezierig, in plaats van een hele onderneming.

Wilt u eens sparren? Woont u in Zwolle of omgeving en zoekt u een laagdrempelige manier om ondersteuning te introduceren? Ik kom graag langs voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek om te kijken hoe we de drempel voor uw naaste zo laag mogelijk kunnen maken.